Yazar hakkında : Öğretim Üyesi/ Ordu Üniversitesi

İKİ NEFES ARASINDA YAŞANIR HERŞEY...

....çiçek var olmaya karar verdi. ama sadece kendisinin istemesi yetmiyordu var olmak için. kendisine aşk ile sadık bir yoldaş lazımdı. bu  yoldaş var olmanın canı olan su idi. çiçek suya dedi ki benimle sonuna kadar var mısın... su fiili olarak cevap verdi ve topraktan çiçeğin dallarında oradan gözlerine akmaya başladı. çiçek her gelişinde suyun yeni bir heyecan duyuyor ve kana kana ondan içiyordu. gün geldi gözler tomurcuk olmaya durmuştu. çiçek suyla birlikte hayat buluyordu günden güne... sarmal oda içinde içi içine sığmıyordu çiçeğin... suyun ona verdikleriyle olgunlaşıyor, suyun gizeminden eşsiz aroma, koku ve renkleri derliyordu yavaş yavaş... çiçek zamanla bu yoldaşına bir şeyler hissetmeye başlamıştı. ama bunun ne olduğuna karar veremiyordu. içinde tarifi mümkün olmayan değişik hisler vardı. bu bir aşk damlasıydı; damlalar kraliçesi suya... zaman su gibi akıyordu ve çiçek artık goncasını parçalamıştı... etrafına o eşsiz güzelliğini temaşaya başlamıştı. birgün suya dedi ki seni seviyorum. su ona dedi ki: ben zaten senin her zerrendeyim ve seninleyim... bağırdı: ben de, ben de.... artık çiçek güzellikleri ile endam ediyor ve suya diyordu: seni seviyorum... suyun cevabı belliydi hep: ben de, ben de...aşıklar çiçeğin alayişinden çoklarına sevdiklerini ifade ettiler; çiçek ile suyun ilişkisinden neşrolunan aşktan olduğunu bilmeden.... birgün çiçek solmaya başladı... ölüme gidiyordu... suya dedi yine kısılan sesiyle:senniii seviyorum. suyun cevabı hazır ben de... her geçen dakika çiçek kan kaybediyordu... ona hayatı veren suyun damarlarından çekilmesine karşı koyamıyordu... dışarıdan başka sular serpiyorlardı üzerine ama fayda etmiyordu... su gidiyordu güzellikler kokular, alayişler gidiyordu... çiçek ölüyordu... suya yine sevdiğini zorla söyleyebildi. su ona yine cevap verdi en başında olduğu gibi... sadık bir yoldaşın gereklerini en başından sonuna kadar yerine getirmişti ya. ama çiçek ölüyordu.... çiçek var olma sebebinin damarlarında dolaşan su olduğunu anladı ama artık son hamleler fayda etmeyecek noktadaydı... sadece söylemek yetmezdi aşkını yaşamak için veya kısaca yaşamak için... kuru sözler ne kadar basit... ağızdan söylemesi kolay kalbden yaşaması zordur sevgiyi... 14 Şubatlara da şıkıştırmadan hani... sevgi iki nefes arasındadır... o sevgiyi yaşamaya başladığınızda (o zaman söyleyebildiysen ağızdan da daha uzun yaşatmışsındır karşı kalpte:bazen söylenmeyendir aşk....) aldığınız ilk nefes ve bu dünyaya kaparken gözlerini aldığın son nefes arasındadır... sevgi ömürlüktür... ötelerde de sevgi vardır... ötelerde bu iki nefes arasındaki sadakate karşılık sonsuz birliktelik yazılır-verilir...  kalbden yaşamak gerek sevgiyi... sevgiyle kalın sevgili dostlarım.....

atnanugur@gmail.com

14.02.2012