İÇİNDE BÜYÜDÜĞÜM KALP DURDU
Necdet Topçuoğlu
Bu gün tarifsiz üzüntüler içindeyim. Pazar sabahı olduğu için biraz geç kalktım. Telefonu açınca kuzenlerimden Sevgili Kâni Topçuoğlu'nun mesajını gördüm. Sevgili babamı kaybettim diyordu. Vefat eden çok sevdiğim Salih Amcam idi. Benim için bir an hayat durdu. İster istemez beynim çocukluk yıllarıma döndü. İçinde büyüdüğüm bazı kalpler olduğunu hep hissederim. Bunlardan birisi de Salih Amcamın kalbiydi ve o kalp Alanya da durmuştu. Sülalemizin ulu çınarlarından birisi daha devrildi. Çınar ne kadar ulu olursa, devrilirken çıkardığı ses o kadar büyük olmaktadır. Duyup hissettiğim ses, bugüne kadar en büyük olanıdır. Bir zamanlar Eymürtaş Tepesi'nin güney yamaşlarının yakışıklı delikanlısı, doğduğu topraklara veda etmiştir.
Topçuoğlu Sülâlesi oldukça kalabalıktır. Kökenimiz Akpınar, yerleşim yerimiz Fındıklı Mahallesidir. Salih Amcam, dededen amcamız olan Selim Topçuoğlu'nun en büyük oğludur. Selim Amcam sülâle içinde Hacı Emmi olarak bilinmektedir. Yazları hep birlikte Çambaşı yaylası yakınlarındaki Hevrek Obasında yaşıyorduk. Hepimiz, analar anası Gülperi Ananın elinde büyüdük. Salih Amcam bizim için çocukluk yıllarımızın Salih Aga'sıydı. Obaya gelince hepimize moral olurdu. Nazif ve Akif Amcamla birlikte, bize her türlü oyunu oynatırdı. Çelik çomak, döner çıkrık, bildir bir oyunları hatırladıklarımdır. Taş fırın yapar, hepimize külbastı patates pişirirdi. Hep birlikte ormana gider, çam sakızı ve mantar toplardık. Kuru çalı ve odunların nasıl toplanacağını bize öğretirdi. Hevrek dersine büyük kazanları götürür su kaynatır katıklayarak erkek çocukları yıkardı. Kendisinden küçük kardeşleri de ona yardımcı olurlardı.
O yıllar toplumsal fakirliğin diz boyu olduğu yıllardı. Gelir kaynakları çok sınırlıydı. Salih Amcam ve kardeşleri Fındıklı Mahallesinde kiremithane açmışlardı. Üretiyorlar ailenin geçimini sağlıyorlardı. Daha sonraki yıllarda anamın kuzeni Durdiye Teyze ile evlendi ve bize enişte oldu. Çocukları oldu ve biz o çocuklar ile birlikte büyüdük. O aile bizi çocuklarından hiç ayırmamıştır. Ben kendimi Salih Amcam ve halen hayatta olan Akif Amcamın kalbinde büyümüş olarak hissederim. Gerçek sevginin ne olduğunu onlar ve kendi öğretmen amcam bana hissettirmişlerdir. İnsan sevilince, sevildiğinden daha fazla saygı duymaktadır. İçinde büyüdüğünü hissettiğin kalp durunca, hayat damarlarından birisi kopmuş gibi hissediyorsun. İşte ben bugün o ruh halindeyim.
Daha sonraki yıllarda Türkiye'den Avrupa'ya işçi gitmeye başlamıştı. Salih Amcam ve Çevremizin meşhur klarnetçisi Beytullah Akdeniz ilk gidenlerdendi. İkisi ayni zamanda bacanak idiler. Yaylada Beytullah eniştenin çocukları ile de birlikte büyümüştük. Bu güzel insanlar yeni iş kapısı olan Avrupa'ya açılan ilk pencere oldular. Onlardan sonra başta aile yakınları ve benim babam olmak üzere birçok insan Avrupa ülkelerine çalışmak için gittiler. İlçemiz Ulubey'e ilk kaplumbağa Wolsvageni Salih Amcam, büyük motosikleti de Beytullah enişte getirmişti. Beytullah enişte benim ortaokul yıllarımda o çok sevdiği motosiklet kazasında vefat etmiştir. Hayatımda gördüğüm en mahşeri kalabalıkla cenazesi ebediyete uğurlanmıştır. Ahmetoğullarından meşhur Kırnatacı Beyti'yi tanımayan yoktur.
Aradan uzun zaman geçmiş ben üniversiteyi bitirmiş, Tarım Bakanlığında çalışıyordum. Salih Amcamın oğlu sevgili Kâni üniversite tahsili için Ankara'ya geldi. Ankara Üniversitesi Basın Yayın Fakültesinde okudu. Onun Ankara'ya gelişi bize bir kardeş, büyük evlât gelmiş gibi oldu. O da benim kalbimde büyüyenlerdendir. Okulunu bitirdikten sonra Avrupa da medya sektöründe başarılı işler yaptı. Demekki sevgi nöbeti kuşaktan kuşağa geçen bir gelenektir. Akif Amcamın oğlu Polis Kadir gelince de aynı duyguları hissetmiştim. Benim üniversiteye gidişim de sülalemizin gençlerine açılan bir pencere olmuştur. Şimdi doktor, avukat, hakim, savcı, mühedis, mimar, öğretmen, akademisyen olmak üzere çok sayıda Topçuoğlu gençleri milletimizin hizmetindedir. Bu hizmet kervanının artarak devsm ettiğni görmek en büyük mutluluğumdur.
Salih Amcam, eşi Durdiye Teyzem vefat ettikten ve Avrupa'daki çalışma hayatından emekli olduktan sonra Alanya da yaşamaya başladı. Orada yeğeni Beşir de ona destek oluyordu. Çok huzurlu ve mutlu bir yaşamı vardı. İçi iyilik ve güzelliklerle dolu bir insandı. Bundan bir ay önce telefonla görüşmüştüm, 100 yaşına merdiven dayamasına rağmen sesi eskiden olduğu gibi neşe doluydu. İçinde büyüdüğüm o kalp, dün alarm vermiş. Beşir onu doktora götürdüğünde üç damarın tıkalı olduğu anlaşılmış. Önlenemeyen kalp krizi o güzel insanı hayattan koparmıştır. Biz sevgi çınarımızı kaybettik ama, iyilik ve sevgi alemi yeri dolmaz bir üyesini kaybetmiştir. Salı günü Fındıklı Mahallesi mezarlğında yatan sülale büyüklerimizin yanında toprağağa verilecektir. Başta Akif Amcam, Sevgili Kâni, yeğenleri Kerim, Bülent, Kadir ve Beşir olmak üzere tüm aile bireylerine sabır ve baş sağlığı dilerim. Allah rahmet eylesin, mekanı Cennet olsun.
(18, Ocak, 2026-Ankara)