MİLLİ SPORCUNUN AKLI PARALİMPİK OYUNLARI’NDA

MİLLİ SPORCUNUN AKLI PARALİMPİK OYUNLARI’NDA 

Milli sporcu Cevat Karagöl, “2024 Paris Paralimpik Oyunlarında madalya kazanmak istiyorum” dedi.

Karadeniz Bayrak /Ahmet BAYRAK/ALTINORDU (Ordu), (OBA)Özel Haber

Ordulu milli atıcı Cevat Karagöl, madalya hayalini 2024'te Paris'te gerçeğe dönüştürmeyi hedefliyor.

Birleşik Arap Emirlikleri'nde gerçekleştirilen Dünya Şampiyonası'nı 1 altın ve 2 gümüş madalyayla tamamlamayan Cevat Karagöl, 2024 Paris Paralimpik Oyunları'na kota aldı.

Cevat Karagöl, Karadeniz Bayrak Gazetesi’ne yaptığı açıklamada şunları dile getirdi.

Cevat Karagöl, ülkesini bu alanda bir kez daha temsil edeceği için gurur duyduğunu dile getirdi.

Cevat Karagöl kimdir?

Cevat Karagöl 1969 ordu doğumluyum. 6 aylıkken havale geçirmişim. Bir doktorun yanlış iğne kullanması sonucunda bazı kaslarımı kullanamıyorum. Engelli bir bireyim. Evli İki çocuk babası mimar ve atıcılık milli sporcusuyum. 

                Engelli sporuyla nasıl tanıştınız?

1995 yılında Kıbrıs ta Mimarlık eğitimi alırken tanıştım. Sporu seven biri olarak evimim yakınındaki lisenin basketbol sahasında ev arkadaşlarımla haftada 3– 4 kez basketbol oynuyordum. Kıbrıslı bir vatandaş beni tesadüf birçok kez seyretmiş. Bir gün yanıma geldiler. Kıbrıs’ta engellilerin spor yaptığı tekerlekli sandalye basketbol takımının olduğunu ve benim bu sporu mutlaka denemem gerektiğini söylediler. Bende olaya olumlu baktım denemek istedim. Faruk Taşkınçay beni Ahmet Akdeniz, Günay Kibrit, Mustafa Çelik inde içinde olduğu Kıbrıs Tekerlekli Sandalye basketbol takımıyla buluşturdu. Böylece Engelli basketbol sporuna başlamış olduk. Üniversitede Mimarlık eğitimim sürecimde düzenli olarak antrenmanlara ve maçlara katıldım. Tekerlekli Sandalye basketbolumu geliştirdim. 

               Ordu’da tekerlekli sandalye basketbolunun başlangıcını anlatır mısınız?

Kardeş ülke Kıbrıs’ta basketbolu öğrenmiştim. Okulumdan mezun olunca orduya geldim. Çok sevdiğim basketbolla ilgili Ordu da hiçbir çalışmanın olmadığını gördüm. O zamanki Ordu Bedensel Engelliler Spor Kulübünün başkanı olan Lütfü Vural’la tanıştık. Tekerlekli sandalye basketbolunu anlattım ve kulüpte kurmaya karar verdik. İskenderun engelliler spor kulübünden iki tekerlekli sandalye orduya getirdik ve ben Atatürk kapalı spor salonunda 2 ay boyunca tek başıma antrenmanlara başladım. Ordu Bedensel Engelliler Kulüp Seçimi yapıldı ve Ben Başkan oldum. O zaman bedensel engelliler de görevli olan Lütfü Vural ve diğer engelli bireyleri basketbolla tanıştırmış olduk. Emanet sandalyeleri 3 ay sonra teslim etmek zorunda kaldık. Lige başlamamız için tekerlekli sandalye basketbol arabalarına ihtiyacımız vardı. Bu aşamada dönemin Çamsan aş başkanı Yüksel Poyraz bizlere 2 adet tekerlekli sandalye aldılar ve lige katılabildik. Maçlarda sahada 5 sporcu olmak zorunda idi ve bizim 2 sandalyemiz vardı. Her maç rakiplerimizin en kötü 3 sandalyesini kullanarak maçlara çıktık. Sandalye sıkıntımız devam ediyordu. 2 sandalyede 8 sporcu değişmeli antrenman yapıyor maçlarda da rakip takımın kullanmadığı sandalyeleri kullanarak maçları tamamlıyorduk. İlk yarı bitiminde Çetin İşletmeleri takımımıza 3 adet tekerlekli sandalye aldılar. 5 adet sandalyeyi tamamlamıştık ve ilk maçımızda galibiyetle tanıştık. 2 sene sonra Türkiye’de bir ilki gerçekleştirerek kendi yetiştirdiği sporcularla 3. Yılında süper lige çıkan ilk takım olduk.  Hatta bu durumla alakalı özel bir olayda yaşanmıştı. Ahmet Akdeniz’le olan diyaloğumuz çok iyi idi. Basketbol takımı kurulduğunda henüz 2 adet basketbol sandalyemiz varken Ahmet Akdeniz’e telefon açıp” Ordu’da Basketbol Takımını kurduğumuzu söyledim. Hazır ol 3 yıl sonra Ordu basketbol takımı ile Kıbrıs basketbol takımının maçı olacak göreceksin” demiştim. Tam 3 yıl sonra süper lige çıktık. Ve Ahmet’e “söz verdiğimiz gibi buradayız” demiştim. Çok güzel bir olaydı. Süper ligdeki ilk senemizde Türkiye 3. su olduk. Ertesi sene Avrupa kupalarına katılarak İsveç Malmö’ de final oynayarak 2. Olduk. Engelli sporunu geliştirmek için birçok önemli insandan destek aldık. Spor kulübü yönetimimizde Ahmet Bayrak, Ayşe Bahar Çebi, Mithat Yağlı gibi değerli insanları yönetime kazandırarak engelli sporunun gelişimini hızlandırdık.

            Atıcılık milli sporcususunuz. Bu serüven nasıl başladı?

Basketbol oynarken kulübümüze federasyonumuzdan bir yazı geldi. Para atıcılık branşı açıldı. Bu sporu geliştirmek için üyelerinizden tanıtım ve sporcu oluşturmak için Çankırı’da 3 günlük programa katılmaları istendi. Bizde 9 arkadaşımızı bu sporu yapmak ve orduda gelişmesini sağlamak için gönderdik. Ben gitmedim. 3 gün eğitimden sonra mini yarışma yapılmış ve Ordu ekibi sonuncu olmuş. Para atıcılığın kurucu başkanı Nevzat Yamaç takıma bir havalı tabanca vermiş ve ‘2 ay sonra Türkiye Şampiyonası olacak çalışın ve sonuncu olmayın ‘demiş. Takım geldi ama atıcılık sporuyla ilgili Orduda hiçbir bilgi tok. Antrenör yok.  Giresun da poligon olduğunu öğrendik ve haftada 2 -3 gün Giresun’a giderek çocuklara antrenman yaptırdık. 3 hafta sonra ordu Gençlik Spor il müdürümüz İsmail Çağlayan stadyumun altında 2 yollu poligon yaptırdılar. Antrenmanlarımızı orduda yapmaya başladık. O zamanı Atıcılık İl temsilcisi Hakan Karadağ bana ‘sende denesene ‘dedi. Önce istemedim çünkü ben basketbol oynuyordum. Ama daha sonraki günlerde ısrar edince denemeye karar verdim. Amaç yeni başlayanlar için hedefi siyahtan vurmaktı. İlk antrenmanımda başarılı atışlar yaptım ve bu hoşuma gitti. Bir haftalık çalışma da grubun en iyisi ben oldum ve nevzat yamacın sonuncu olmayın demesi aklıma geldi. Yarışmaya katılmaya karar verdim grubun sonuncusu olmayalım diye. 2023 yılında Denizli de yapılan şampiyonada ben Türkiye 2. Oldum. Takım olarak ta 3. Olduk. Sonuncu olmayalım diye gittiğimiz yarışmadan madalyalarla döndük. 

            Milli Takım serüveniniz nasıl başladı?

Denizli deki yarışmadan sonra atışla ilgili antrenman yapmıyordum. Basketbol birinci sıradaydı ve çok başarılıydık. Kulübün başkanı, takımın kaptanı ve lideri konumundaydım. Çok çalışıyorduk. 10 ay sonra federasyondan yeni bir yazı geldi. Kütahya’da yeni bir yarışma olacaktı ve puan barajını geçenler milli takıma seçilecekti. Bende milli takıma seçilmek istedim ve yeniden tabanca çalışmalarıma bağladım. Yarışma tarihi ile basketbol maçı tarihleri arasında bir gün vardı ve ben basketbolda oynamak zorunda idim.  Basketbol maçını yaptık kazandık ve hemen otobüse bindim. 12 saat sonra Kütahya’da sabah 09.00 da atıcılık maçına çıktım ve milli takıma girmeyi başardım.

           Milli takımla ilk madalya nasıl geldi?

2004 Mayıs ayında milli takıma seçildikten sonra bilinçli çalışmalarıma başladım.  Yıl içerisindeki 3 gelişim kampını iyi atışlarla tamamlayarak uluslararası maçlarda ülkemi temsil hakkını kazandım. 2005 Polonya’daki Avrupa Şampiyonasına milli takım sporcusu olarak katıldım ve takım 50 metre serbest tabancada 2. Ve 10 metre havalı tabanca da 3. oldum. Böylece ülkem adına ilk madalyalarımı almış oldum. 

              Milli takımla birçok madalya kazandınız. Süreç nasıl ilerledi? Madalyalar ve başarılar… Bu nasıl bir duygu. Bundan sonraki hedefiniz nedir?

 Milli takımda olmak Türk bayrağını temsil etmek müthiş bir duygu. 2005-2008 sonuna kadarki çalışmalarım en başarılı sporcular arasında yer almamı sağladı ve 2008 Pekin Paralimpik Oyunları, 2012 Londra paralimpik oyunları ve 2016 Rio Paralimpik Oyunlarına katılma başarısını gösterdim. 2008 Slovenya’da 50 metre final dünya rekorunu kırdım.2014 Almanya sulh Dünya Şampiyonasında 1 Altın ve 2 bronz madalya kazandım. Mix team havalı tabanca yarışmalarında 3 kez üst üste Altın madalyanın sahibi oldum. Yurt dışı müsabakalarında ülkemi en iyi şekilde temsil ettiğimi düşünüyorum. Toplamda 75 in üzerinde madalyaya sahip oldum.

2022 All Ain Dünya Şampiyonasında 3. Olarak Paris 2024 Paralimpik Oyunlarında ülkemi temsil etme kotasını aldım. En iyi Şekilde hazırlanarak Paris’te Paralimpik madalyasını kazanmak istiyorum.